دغدغه!

شاید مهمترین دغدغه و و پرسش ماها برخی و بخشی از آدم هائی که در این دنیا به اصطلاح هنوز زنده هستند و کماکان در قید حیات این باشه که تکلیف وقایع بعداز مرگشون چی میشه؟!

سرنوشت مملکتی که توش بودن با متعلقاتش زن بچه پدر مادر خانواده آدم ها و حیوونای اهلی و غیر اهلیش و در مجموع زندگیای که زمانی باهاش درگیر بودن یا بخشی از اون بودن چی میشه؟!

مثلا اگر مرگ بسراغ من آمد قبل از اینکه آخرین ماموریت غیر ممکن تام کروز رو ببینم و یا ندونم و نبینم بعداز جنگ ابدیتِ انتقام جویان تکلیف چی میشه چکار باید کرد؟! پرسش اینه که چطور میشه دیدشون؟

این رو از این نظر می پرسم که بذهنم آمده مغزما پر شده از محتوایی که با بودنمان در این دنیا معنا و مفهوم پیدا می کند بنابراین وقتی بمیریم ممکنه معنای ماندن جسم ما در زمین بر تمام شدنِ بازی و هرچی که ما باهاش روزگارانی بواسطه جسممان و جولان ذهن صورت میدادیم باشد در جایی آکنده از جذابیت های نداشته و حسرت های نرسیده و ... (حالا تو بگو یک درصد اینطور نباشه.. چی میشه)؟!

حسابرسی رو نمی دونم ولی وجدانن همه درها رو نبندین بذارید بفهمیم حداقل نه به یک چشم برهم زدنی و لحظه ای گذراندن وقایع از مقابل دیدگان بشه دقیق متوجه بشیم ته و آخر امور جایی که توش بودیم بکجا قراره ختم بشه بعداز مردن حال از هر جنبه از هنر ورزش سیاست کشورها آدم ها طبیعت دریاها اقیانوس ها حیوانات و همه چیزش شما که ما رو در نا آگاهی دنیا آوردید در ناآگاهی هم از دنیا خارج می کنید حداقل بعداز مردن نیم درصد آگاهمون کنید کی هستیم کی بودیم کجا بودیم کجا قراره بریم و چی از جونمون می خواید تحت این وضعیتی که هستیم چرا براچی به چه علت؟!!